|
|
Wpisy w 2006 roku
|
|
Pierwsza wojna światowa zakończyła się 11 listopada 1918 r. z chwilą podpisania przez Niemcy rozejmu w lasku
Compiégne pod Paryżem. Był to przełomowy moment nie tylko w dziejach całej Europy, ale i Polski.
Dzień wcześniej powrócił do Warszawy Józef Piłsudski, komendant
I Brygady Legionów, internowany od lipca 1917 r. przez Niemców w Magdeburgu. Przed domem, w którym mieszkał,
zebrały się tłumy, a do mieszkania zaczęli przychodzić przedstawiciele różnych stronnictw i partii. "Byli
znajomi i podkomendni zaczęli się tłoczyć w mieszkaniu na Moniuszki, które mu doraźnie znaleziono, chcąc go
przywitać i oddać się do jego dyspozycji. Nareszcie po południu udało mu się wyrwać z Warszawy i przyjechać do
nas, na Pragę. Wiadomość, że przyjedzie do mnie rozeszła się lotem ptaka. Wobec tego, że była to niedziela,
robotnicy wylegli z domów i pełni radości czekali na ulicach, którymi musiał przejeżdżać. Przed domem, w którym
mieszkałam, zebrał się tłum. Kiedy nadjechał, entuzjazm był niesamowity. Ja na spotkanie z pokoju swego nie
wyszłam, tylko czekałam w mieszkaniu. Nie lubiłam nigdy okazywać swoich uczuć wobec innych." (Aleksandra
Piłsudska, "Wspomnienia", Warszawa 1989).
|
|
Na wieść o powrocie Piłsudskiego, Ignacy Daszyński wraz z całym rządem 11 listopada przyjechał do Warszawy. Tego samego dnia Józef Piłsudski otrzymał z rąk Rady Regencyjnej władzę wojskową i rozpoczął konsultacje z przedstawicielami stronnictw politycznych w sprawie utworzenia koalicyjnego rządu. 14 listopada, nowym dekretem Rada Regencyjna postanowiła się rozwiązać i całą władze w państwie przekazała Piłsudkiemu, ustanawiając urząd naczelnika państwa.
11 listopada na ulicach wszystkich miast panowała euforia z powodu rodzącej się niepodległości.
|
|
|
Podobna atmosfera panowała w stolicy.
"Warszawa żyła w tych dniach na ulicach. (...) Gdy 11 listopada, w historycznym daniu zawieszenia broni,
wyszedłem rano na miasto, ulica miała wygląd jakiś zupełnie inny niż zwykle: ludzie poruszali się szybko, każdy
patrzył z ciekawością naokoło, każdy czegoś wyczekiwał, zawiązywały się rozmowy między ludźmi nieznajomymi.
Niemców spotykało się niewielu i nie mieli już tak butnych min jak poprzednio, większość z nich miała już na
mundurach czerwone rewolucyjne kokardki, dyscyplina rozluźniła się, widziało się i czuło się już zupełną
dezorganizację tej karnej armii. Ludność samorzutnie zaczęła rozbrajać żołnierzy, którzy podawali się temu
przeważnie bez protestu." (M. Jankowski, "11 listopada 1918 r." [w:] Warszawa w pamiętnikach pierwszej wojny
światowej, Warszawa 1971).
Dzień 11 listopada ustanowiono później Świętem Niepodległości Polski.
Narodowe Święto Niepodległości – najważniejsze polskie święto narodowe, obchodzone co roku 11 listopada, na
pamiątkę odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku.
Do czasu wybuchu II wojny światowej święto obchodzono tylko dwa razy – w roku 1937 i 1938.
W latach 1939–1944 – podczas okupacji hitlerowskiej oficjalne lub jawne świętowanie, podobnie jak i każde inne
przejawy polskości, było niemożliwe.
Narodowe Święto Niepodległości obchodzone 11 listopada przywrócono, ustawą Sejmu IX kadencji, 21
lutego 1989 roku (w trakcie obrad Okrągłego Stołu).
|
|
|
|
|
|
W dniu 10 listopada 2006 r. - w przeddzień historycznej daty kadra i pracownicy wojska
Rejonowego Zarządu Infrastruktury Wrocław zebrali się w świetlicy
na uroczystej akademii.
Referat okolicznościowy wygłosił szef wydz. organizacyjnego
ppłk Jacek Wesołek. Następnie Szef RZI pan płk Andrzej Grządzielski
udekorował pracowników Zarządu i podległych WAK, medalami państwowymi i resortowymi.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
W dniu 23.03.2006 r. obowiązki Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury Wrocław objął płk Andrzej Grządzielski
|
|
Pan płk mgr Andrzej Grządzielski pełnił dotychczas obowiązki zastępcy szefa WZI w Poznaniu.
|
|
|
|
